بسياري از افرادي كه مصرف مواد را به كناري گذاشته اند، معنويت را عاملي كليدي در حفظ پرهيزشان مي دانند. تعريف معنويت از فردي به فردي ديگر داراي معنايي متفاوت است. براي برخي از افراد معنويت احساس تجربه يا عقيده اي شخصي است كه مي تواند به عنوان بخشي از يك تشكيلات مذهبي تلقي شود. معنويت موجب انگيزه مندي فرد شده، به زندگي معنا مي بخشد و به فرد اجازه ميدهد كه احساس كند به يك گروه يا اجتماع تعلق دارد. شيوه هاي زير مي تواند به تقويت بيشتر معنويت بانجامد.
·با خود و خدايتان صادق باشيد.
· در جستجوي راههايي باشيد كه زندگي تان را به تجربه اي رضايت بخش و مثبت تبديل كند.
·با طبيعت بكر و دست نخورده ارتباط برقرار كنيد (پياده روي در دشت و دمن ، قايق سواري، كوهنودري....).
·از نيرويي برتر از خودتان بخواهيد تا حالت پرهيز و پاكي شما را حفظ كند.(صبح بعد از بيداري و شب قبل از خواب)
·در جلسات گروههاي خودياري ( مانند كلاسهاي گروه درماني، مديتيشن و N.A و....) شركت كنيد.
·كتابهايي كه موجب بالا رفتن آگاهي و شناخت بيشتر در راستاي انسان شناسي مي شود را مطالعه كنيد.
·جهت شكرانه خود از خدا حداقل به يك بيمار معتاد ديگر جهت بهبودي كمك كنيد.
·كتابهاي مذهبي بخوانيد، در مراسم مذهبي شركت كنيد و مطالب بيشتري در مورد مذهب خودتان يا مذاهب ديگر بياموزيد.
·با يك راهبر معنوي يا افراد معنوي با تجربه در پاكي ارتباط داشته باشيد.
·از مراقبه (مديتيشن) استفاده كنيد.
·با تفكرات معنوي نياكانتان ارتباط برقرار كنيد.
·از كسانيكه به هر شكلي آزار داده ايد دلجوئي كرده و در مسير جبران تلاش كنيد.
تعدادي از فعاليتهايي كه مي توانند موجب ارتقاء معنويت در شما شوند را فهرست كنيد و درباره آنها
