مخدرها

ترياك                 Opium
 
 تریاک به شکل خمیری یا پلاستیکی شکل پذیر (شبیه قره قروت) با رنگ قهوه ای تیره قهوه ای تیره به فروش می رسد. البته به میزان ناخالصی های موجود رنگ آن تا مشکی تغییر می کند و بوی تند گیاهی دارد. تریاک شیره الکالویید داری است که از تیغ زدن گرز خشخاش و لخته شدن شیره خشخاش نارس بدست می آید. تخمدان حاوی دانه های خشخاش، بیضی شکل است که گلبرگهای صورتی رنگ دارد. وقتی این گلبرگها رو به پژمردگی می رود، با تیغ زدن تخمدان نارس، عصاره شیری رنگی شروع به تراوش می کند که در مجاورت هوا به صورت دلمه شده پس از گذشت یک شبانه روز به رنگ قهوه ای و گاهی سیاه در می آید و به حالت صمغی چسبیده بر جدار خارجی تخمدان باقی    می ماند که آن را تراشیده و جمع آوری می کنند.
تهیه و مصرف تریاک سابقه طولانی دارد. گیـاه خشخاش از ناحیه آسیای صغیر به یونان منتقل شده، اگر چه در بعضـی منـابع آمـده است که در اروپا مجارها اولین ملتی هستند که با گیاه خشخاش آشنا شده اند و گیاه شناسان این کشور، این آشنایی را از هزار و دویست سال قبل از میلاد به بعد می دانند. ولی هومر شاعر حماسه سرای یونانی که احتمالا 600 سال قبل از میلاد می زیسته در آثار خود از گل خشخاش یاد می کند که در باغهای شهر روم کشت می شده و چون یونانیان زمان سقراط یعنی حدود چهار صد سال قبل از میلاد از تاثیرات طبی تریاک سخن گفته اند، می توان گفت که حداقل آشنایی یونانیان با تاًثیرات طبی مخدرها به چند صد سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. در ایران کشت تریاک در دوره سلسله صفویه برای مصرف داخلی افراد گسترش سرسام آوری داشته است، تا حدی که بعضی از پادشاهان این سلسله هم معتاد بودند، ولی با دقت در اشعار شعرای پیش از این تاریخ روشن می شود که ایرانیان پیش از این دوره هم مصرف تریاک داشته اند.
 
 
نحوه مصرف تریاک:
تریاک را به چند روش مصرف می کنند: به شکل تدخین با وافور و سیخ، با نوعی قلیان دست ساز (قل قلی) و یا خوراکی (معمولاً محلول در چای غلیظ و تزریق). تریاک در مجاورت با دمای بالا به سرعت تبخیر می شود و دود می کند که دود حاصل را می توان توسط لوله ای بلعید. سوخته تریاک و شیره آن نیز مصرف می شوند. غلظت مورفین (ماده مؤثر درتریاک) درشیره حدود10برابر مقدار آن درتریاک معمولی است. معمولاً در زندانها تریاک را در آب حل می کنند و تزریق می نمایند که از این طریق میزان نشئگی و اثرات آن تا ده برابر افزایش می یابد.
علائم مصرف:
علائم مصرف تریاک عبارتند از: کاهش فشار خون و ضربان قلب، خواب آلودگی، کاهش تنفس و دمای بدن، تسکین درد، احساس آرامش، نوسان خلق، سستی اراده، تیره شدن رنگ پوست، کوچک شدن مردمک چشم، ضعف حرکات و کاهش امیال جنسی.
اثرات دلپذیر و آرامش بخش مواد مخدر بسته به مصرف دارو و تحمل شخص بمدت چهار تا شش ساعت ادامه می یابد و پس از آن مرحله خماری فرا می رسد که بصورت خمیازه و آبریزش بینی، بیقراری، بی اشتهائی، افسردگی، تهوع و استفراغ می باشد.
عوارض مصرف:
تریاک ماده مخدری است که در فرد ایجاد وابستگی جسمی و روانی زیادی می کند. مصرف دراز مدت آن باعث کاهش حرکات روده، ایجاد یبوست، کاهش فشار خون و تعداد ضربان قلب می شود و به مرور فرد را دچار بی تفاوتی و بی علاقگی به زندگی می کند.
مصرف بیش از حد، موجب اختلالات سیستم تنفسی گردیده و تنفس به کندی و آهستگی صورت می گیـــرد و در نهایت احتمالا متوقف شده و به مرگ منجر می شود. استفاده تریاک همراه با الکل می تواند بسیار خطرناک باشد.
 
 
 
 
کراک (آسيا و ايران)          Iranian & Asian Crack
 
   کراک موجود در ايران خطرناکترین ماده مخدری است که تاکنون به بازارآمده و بسیار اعتیاد آور است. کراکی که در خارج از ایران وجود دارد، کوکائین خالص است، اما آنچه در ایران به نام کراک توزیع و مصرف می شود، در واقع هروئین غلیظ شده است. در ایران فشرده‌کردن هروئین در آزمایشگاه‌های خانگی‌ انجام می‌شود و هر آزمایشگاهی بسته به نوع امکانات انواع ناخالصي ها مانند اسيد تيزاب و چنته ( ماده پاك كننده)، داروهاي آرام‌بخش، ترکیبات کورتونی، جوهر لیمو و مواد محرک را به این ماده اضافه می کنند. کراک ماده مخدری بسیار قوی محسوب می شود که علائم مصرف آن چهار تا شش ثانیه پس از مصرف آغاز مى‌شود و ممکن است در یک ماه اول مصرف دایم آن، مقدار مصرف به 3 یا 4 برابر روز اول و تعداد دفعات مصرف روزانه آن به10 بار در روز(تقریبا هر2 ساعت یک بار) برسد.                                                                                                                                                                                                     
این ماده مخدر صنعتی بدلیل نداشتن بو و سهولت استفاده نسبت به سایر مواد مخدر باعث جذب مصرف کنندگان سایر مواد مانند تریاک گردیده است. لازم به ذکر است 90درصد از مصرف‌کنندگان کراک، زیر 24سال هستند. و این ماده در بین دختران نیز رواج یافته است.            
خوردن آب و غذا، خوابيدن، ترسيدن و حتي دوش گرفتن، نشئگي افراد كراكي را كاهش مي دهد و لذا اين افراد تمايلي به استحمام ندارند. نتيجتاً‌مستعد ابتلا به بيماريهاي پوستي خطرناكند.
مصرف كراك دهان را تلخ مي كند. به همين علت بعد از مصرف كراك، سيگار مصرف مي كنند. به دليل متفاوت بودن كيفيت كراكهاي موجود در آسيا، مواد حاصل از آن در بدن بعضاً‌ در كمتر از يك ساعت تحليل مي رود و شخص مجدداً‌ احساس نياز به مواد را پيدا مي كند.
 
روش مصرف:
کراک شبیه تکه های کوچک کشک است با ظاهری سنگ‌مانند، ولی متخلخل و سست،که آنرا معمولاً بر روی سوزن یا سنجاق گذاشته،حرارت داده و توسط لوله می‌کشند.
کــراک را بـا اسـتفـاده از فنـدک های بـزرگ مخصوص یا چراغ الکلی و یک سنجاق باز شده می توان به راحتی تدخین کرد.
کراک اغلب به به صورت تدخینی مصرف می‌شود، اما مصرف تزریقی آن هم همانند هروئین وجود دارد.
علائم مصرف:
کاهش وزن، یبوست، بیخوابی، اشکال در ادرار کردن، حالت تهوع، کم خونی، اختلال در هضم و دستگاه گوارشی، سردرد، لرزش دستها، پریدن عضلات و سفتی آنها، اضطراب، بیقراری ، بدگمانی شدید، گیجی ، اختلالات درک زمان و مکان، رفتار تهاجمی، تحریک پذیری شدید، افسردگی، پرخاشگری، چرت شدید.
 
عوارض مصرف طولاني مدت:
کراک اعتیادآوری زیادی دارد، نسبت به هروئين تخریب بیشتر و سریعتری بر بدن و ظاهر فرد ایجاد می کند و به دلیل ترکیبات کورتونی موجود در آن باعث پوکی استخوان می شود. اعتیاد روانی آن زیاد است و حتی مدتها بعد از قطع مصرف آن نیز، معمولاً وسوسه فرد تا مدت زیادی باقی می ماند. تکرار مصرف این ماده با استفراغ، گیجی، بى‌تفاوتى، اسپاسم عضله و مرگ ناگهانى در اثر ایست تنفسى همراه است. همچنـین عفونـت‌هایى همـچون ایدز و هپاتیت در اثر تزريق آن، شکنندگى پوست و پیـرى زودرس، از آثـار مصرف دراز مدت این ماده است.
 مصرف مداوم این ماده مخدر در کوتاه مـدت (مدت یکسال) اثرات مخرب جبران ناپذیری در بدن فـرد مـصرف کننده اعم از عفونت اجزای داخلی بدن ، پوسیدگی دندانها، سرطان حنجره و ریه و نـابودی کبـد ایـجاد می کند. بـطورکلی تمام اجزائی که در تـماس مسـتقیم با دود کراک هستند، ذره ذره نابود شده و می پوسند و در برخی موارد طبق گزارشهای موجود افــراد مـعتـاد به کراک، میزان عفونت بدن به قدری است که اجزای بدن از هم جدا می شوند و گوشت زیـر پوست دچار عـفونت شده و به اصطلاح کرم می گذارد.
 
 
 
تمجزيك و نورجزيك                      Buprenorphine
 
 
    تمجزيک درواقع نوع غیرقانونی داروی بوپرونورفین است که به عنوان داروی جایگزین برای درمان اعتیاد استفاده می شود. اما اشکالی که وارد ایران شده حاوی هرویین، کورتون، داروهای مسکن و... می باشد.        نام های عامیانه آن که در بین مصرف کنندگان شایع است شامل تمجزيک، تیدی جیزک، اورجیزک، نورجیزک می باشد كه همه        نام هاي تجاري دارويي به نام بوپره نورفين است كه به شكل قاچاق از پاكستان وارد ايران مي شود.
در روزهـاي اول به اشتباه از ايـن دارو بـه عـنوان داروي تـرك استفاده مي شد كه به دليـل شكل تـزريقي دارو و اسـتفاده نادرسـت برخـي از پزشـكان و خود درماني كه مـعتـادان انـجام مـي دادند، اغلب افراد به اين ماده معتاد شده. به علاوه اين كه در بسياري از موارد شكل اعتياد آنان از فرم هاي ساده تر مصرف (كشيدن - خوردن) به شكل خطرناك اعتياد (فرم تزريقي) تبديل مي شد. به همين دليل پس از گذشت مدتي بعضي از معتادان دريافتند به اين آمپول ها وابسته شده اند. بنابراين مصرف تزريقي آمپول را كنار گذاشته، مجدداً مصرف ترياك يا هروئين خود را شروع مي كردند. هرچند كماكان برخي از معتادان و حتي كادر درمان غيرمطلع هنوز اين روش را تجويز مي كنند ولي اين روش ترك با استفاده از تزريق اين نوع مواد در هيچ كجاي دنيا مورد قبول نمي باشد.
هم اكنون حادثه بسيار خطرناكتر اين است كه قاچاقچيان دارو اقدام به تهيه آمپول نورجيزك كرده كه تركيبي از هروئين و استروييد ( كورتون) و ساير مواد غير مجاز مي باشد. ولي به خاطر تشابه اسمي با گروه قبلي بسياري از معتادان و حتي كادر درمان را به اشتباه انداخته است. در صورتي كه نورجيزك كاملاً با خانواده تمجيزك تفاوت دارد.
به چند دليل زير:
1 - وابستگي فرد به چند دارو
2 - ميزان نشئگي بالا در اين نوع ماده
3 - استفاده از داروهاي خطرناك مانند استروييدها در آن. اين ماده مخدر با همه نمونه هاي پيشين تفاوت دارد. مهم ترين مشكل مصرف استروييدها ايجاد اختلال در فعاليت غدد فوق كليوي و در نهايت بيماري كوشينگ مي باشد.
از سوي ديگر استفاده از روش هاي كاملاً غيربهداشتي در تهيه اين محلول مشكلات زيادي را براي مصرف كنندگان در پي داشته است.
 
قابل ذكر است كه حداكثر نياز بيمار به داروي بوپره نورفين در 24 ساعت 3 عدد آمپول مي باشد ولي آمپول نورجيزك به دليل داشتن محلول هروئين، هردو الي سه ساعت، بيمار نياز به تزريق مجدد دارد.
یک مشکل اساسی در مورد مصرف این مواد آن است که آزمایشهای اعتیاد معمولاً، آن را نشان نمی دهد.
 
روش مصرف:
روش مصرف این مواد به صورت تزریقی (داخل سیاهرگ یا عضله) می باشد.
علائم مصرف:
علائم مصرف آن شامل سرخوشی، افزایش تمایل به برقراری ارتباط با دیگران، کاهش احساس شرم، کاهش تنفس، تهوع و استفراغ، تنگی مردمک چشم و خواب آلودگی می باشد.
عوارض مصرف:
 مصرف این آمپول ها حين مصرف تا حدود نيم ساعـت و احساس خماري شديد پس از 2 ساعت، گيجي و منگي، بی قراری، كرختي، تعريق شديد، توهم، هذيان، پرحـرفي، از دسـت دادن تعـادل، در درازمدت باعث بروز مشکلات شدید تنفسی، علاقه شدید به تزریق، آبسه وريدي، عفونت خون، عفونت قارچي، ابتلا به ایدز و هپاتیت (به دلیل تزریق وریدی)، عفونت دریچه های قلب، نارسایی کلیه (به دلیل وجود نا خالصی های موجود در آمپول)، پوکی استخوان، ضعیف شدن دید چشم، عصبی شدن، فراموشی، عدم تعادل هنگام راه رفتن، سرد شدن پوست، خط خطي شدن پوت شكم و ران، چاقي مفرط، ريزش مو، جوش هاي صورت (آكنه)، اختلالات كبدي، گرفتگی عضله، تشنج، کما و در نهایت مرگ می شود.
درمان اختصاصي تمجزيك:
به علت خطرات و عوارض اين نوع اعتياد، بهترين درمان براي نوع شديد آن، بستري (سم زدايي سريع يا فوق سريع) و مراقبت كامل از بيمار توسط كادر تخصصي، حداقل به مدت چهارده روز و پس از آن درمان نگهدارنده با متادون يا درمان نگه دارنده با بوپره نورفين زيرزباني است. نكته قابل توجه در درمان افراد تزريقي اين است كه: تا مدتي مي بايست اين بيماران تحت نظارت پزشك معالج مصرف كورتون داشته باشند. چون ممكن است بعضي از اندام هاي بدن عملكرد خود را از دست بدهند.
درمان غير دارويي تمجزيك:
مشاوره و روان درماني فردي، خانواده درماني، تشكيل گروه درماني خاص بيماران نورجيزكي و در نهايت معرفي به گروه هاي خودياري مثل N.A و NARA NON و ...
 
 
هروئين، كريستال             Heroin , Crystal                                 
 
    هروئين پودری است که معمولاً بین مصرف کنندگان و فروشندگان آن به "دوا" معروف است و بسته به میـزان ناخالصی های آن طیف رنگی از سفيد تـا قهوه ای دارد.
برخی ناخـالصی های آن لاکتوز، پودر لباس شویی، آرد يا نشاسته ذرت ترکيب می باشند.
نحوه مصرف:
هروئين از چند طريق مورد استفاده قـرار مي گيرد، استشمام کردن از تریق بینی، کشيدن روی زرورق ويا تزريق. هروئين تزریقی معمولا به صورت درون رگي استعمال مي شود، اما برخي از مصرف کنندگان آن را زير پوست تزريق مي کنند.
علائم مصرف:
هروئين باعث ايجاد حالت نشاط، نشئگي، بي حالي و احساس سالم بودن در فرد معتاد مي شود. معتادان حدود 10 دقيقه بعد از شروع تزريق هروئين، موجي از احساسات لذت همراه با گر گرفتگی، احساس گیجی، احساس خشکی دهان، خارش شدید، سنگینی دستها و پاها، سرخ شدن صورت و بم شدن صدا را تجربه مي کنند.
نشئگي حاصل از مصرف هروئين با افزايش مقاومت کاهش مي يابد، بنابراين براي دست يابي به آن بايد دوزهاي بيشتري از هروئين مصرف شود. با آنکه اوج لذت به کمتر از يک دقيقه محدود مي شود، نشئگي چندين ساعت ادامه مي يابد. حالت تهوع و استفراغ به دنبال مصرف در بسیاری از مصرف کنندگان رایج است. 
عوارض هروئين:
هروئـین اعتیاد جسمانی و روانـی زیادی ایجاد می کند. هـروئين اعمال طـبیعی بـدن را به هم مي زنـد و باعث کاهـش اندکي در دماي بدن مي شود، اما به علت گشاد شدن رگ هاي خوني، مصرف کننده احساس گرمي مي کند.
بدن بي ثبات شده، ترشح مايعات هضم کننده کاهــش يـافته، فعاليـت روده هـا کنـد شـده و مصرف کننده به يبوست دچار مي شود.
مصرف تزریقی آن و استفاده از وسائل مشترک برای تزریق با بیماری هایی مانند ایدز، هپاتیت های B و C، بیماری های کبد، کلیه همراه است.
جنبه بسيار خطرناک اثر هروئين آن است که عملکرد مراکز تنفسي موجود در مغز را کند مي کند، مخصوصاً وقتي که خالص بودن آن بالاتر از سطح مقاومت مصرف کننده باشد مي تواند تنفس را قطع کند و در نتيجه نرسيدن اکسيژن به مغز، مرگ رخ مي دهد.
داروئي ضد درد با اثر مركزي با نام ترامادول ، تدامول ، بايومادول ، ... از دسته داروهاي مسكن مخدر يا اپوئيد هاي مصنوعي مي باشد .
اين دارو بر اساس همانند سازي ساختار مولكولي نارسئين كه يكي از آلكالوئيد هاي ترياك مي باشد ساخته شده است . عمده مصرف اين دارو در پزشكي براي كاهش درد هاي مفصلي ، جراحي ، زايمان با ميزان درد متوسط تا شديد است و از اين جهت ضعيف تر از مورفين ، پتدين و قوي تر از مسكن هائي نظير پروفن و استامينوفن مي باشد و همواره توصيه مي شود مصرف اين دارو بيش از دو هفته مجاز نمي باشد و باعث وابستگي داروئي و اعتياد ميگردد .
 
عوارض مصرف:
سـوء مصـرف اين دارو سبب عوارض بسيار خطر ناك است بطوريكه اكنون نـوع تـزريـقي آن تنــها در اورژانــس بيـمارسـتان هـا وجـود دارد و از سطح داروخـانه هـاي شهر جمع آوري شده است، اما عـلي رغم هشدار هاي مكرر وزارت بهـداشت و درمـان و تـوضـيح اينكه عرضه ترامادول بدون نسخه مجاز نمي باشد، متاسفانه هنوز در برخی داروخانه ها كپسول و قرص ترامادول به صورت گسترده اي به فروش مي رسد.
عمده مصرف كننده گان ترامادول افرادي هستند كه از اين دارو به عنوان جايگزيني براي مواد مخدر و يا ترك آن با هدف كاهش عوارض قطع مواد مصرفي خود استفاده مي كنند، اما غافل از اين نكته هستند كه مصرف اين دارو نه تنها هيچ مشكلي از آنها را حل نمي كند، بلكه باعث تحمل عوارض ناشي از اين سوء مصرف و جايگزيني مخرب مي شوند كه عمده ترين آنها اختلال در سيستم هاي تنفسي، كليه، كبد، سرگيجه، اضطراب، اختلال تعادل، تشنج، اختلالات بينايي، يبوست، درد شكمي، خارش ، احتباس و تكرر ادرار و ... مي گردد و در نهايت منجر به عود مصرف قبلي (اعتياد به دارو) و تحمل اين عوارض و آسيب هاي بسيار آن مي گردند .
دسته ديگري از افراد براي رفع مشكلات جنسي و به توصيه افرادي ناآگاه رو به مصرف اين دارو مي آورند كه در نهايت نه تنها اين مشكلات رفع نمي گردد، بلكه بازهم عوارض مخرب اين دارو شرايط را وخيم تر كرده و خود زمينه ساز مصرف انواع مواد مخدر ديگر و ورود به دنياي سياه اعتياد مي گردد .
به علت در دسترس بودن ترامادول، قيمت نازل آن، ارائه بدون نسخه در برخی از دارو خانه ها و عدم اطلاعات كافي در مورد عوارض سوء مصرف، شيوع مصرف آن گسترده شده است.
كريستال ساخته شده از هروئين زياد و خالص همراه با كوكائين كم كه آثار توهم، هذيان و نشئگي آن بسيار بيشتر از هروئين مي باشد و نتيجتاً ‌ترك آن بسيار دشوارتر است.
 


 
 
آمار سایت
7  نفر
: آنلاین
13  بازدید : امروز
436  بازدید : این ماه
3424  بازدید : تاکنون